Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

Τανγκό - Tango


      Τανγκό του σαλονιού ;
ή 
Τανγκό του δρόμου;


Το τανγκό (τάνγκο στα ισπανικά) είναι είδος μουσικής και χορού Αργεντίνικης προέλευσης.  Πρωτοξεκίνησε να χορεύετε στους δρόμους του Μπουένος Άιρες και του Μοντεβιδέο το 19ο αιώνα και είναι ένας συνδυασμός Ευρωπαϊκών, Νοτιοαμερικάνικων και Αφρικανικών στοιχείων. Η Ισπανική λέξη tango ετυμολογείται από την γλωσσική οικογένεια του Congo της Δυτικής Αφρικής και είναι συγγενής με την λέξη tamgu. 
Τα πρώτα τανγκό παιζόντουσαν από μετανάστες στο Μπουένος Άιρες και στο Μοντεβιδέο.


Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, το τανγκό ήταν ευρέως διαδεδομένο στις λαϊκές γειτονιές του Μπουένος Άιρες, όμως αντιμετωπιζόταν εχθρικά από την αστική τάξη και στα προκατειλημμένα μάτια της χαρακτηριζόταν χορός άμεσα συνδεδεμένος με τον υπόκοσμο και τους οίκους ανοχής. Υπήρχαν συγγραφείς, δημοσιογράφοι και κληρικοί που φέρουν την ευθύνη για τις διαδόσεις αυτές. 


Οι ρίζες του τανγκό είναι πολλές και διαφορετικές: Η μουσική και τα τραγούδια των gauchos (γκάουτσος - κάου-μπόϋς) που είχαν επιρροές από την Ανδαλουσία της Ισπανίας και συνοδεύονταν από παλαμάκια και κτυπήματα με το τακούνι, το Αφρικανικής προέλευσης, από το Κογκό, ‘’candombe’’ που παιζόταν με κρουστά και οι αντίστοιχοι χοροί του μαύρου πληθυσμού, το bel canto και η canzonetta των Ιταλών μεταναστών μαζί με το πιο εξευγενισμένο χορευτικό τους στυλ και η Ισπανοκουβανική habanera, το βαλς. 
Συγγενή είδη με το τάγκο είναι η Μιλόνγκα, ένας ερωτικός χορός με αισθησιακό ρυθμό καθώς και το Αργεντίνικο βαλς.



Οι Γάλλοι αποικιοκράτες στη Δομινικανή Δημοκρατία γύρω στον 18ο αιώνα χρησιμοποιούσαν τους σκλάβους σα μουσικούς, ενώ εκείνοι χόρευαν la contre dance, κάποιο γαλλικό είδος μουσικής από το οποίο προήλθε ο αντίστοιχος ρυθμός του τανγκό.

Οι ίδιοι σκλάβοι έπαιζαν μουσική και για δική τους ευχαρίστηση, ταξίδευαν και επηρεάστηκαν σημαντικά από την κουβανική μουσική και τη συγγενική -μουσικά- ισπανική θαρθουέλα. Η μουσική του τανγκό παραδοσιακά παίζεται από μια τυπική ορχήστρα, η οποία συχνά περιλαμβάνει βιολί, πιάνο, κιθάρα, φλάουτο, και κυρίως μπαντονεόν. 

Το τανγκό ταυτίζεται με τη μουσική της Αργεντινής και της Ουρουγουάης και είναι γνωστό σε πολλά μέρη του κόσμου. Η πραγματική προέλευση της μουσικής του τανγκό είναι τόσο περίπλοκη όσο και το ίδιο το τανγκό. 
Το πρώτο τανγκό που ηχογραφήθηκε ήταν του Άνχελ Βιγιόλδο (Angel Villoldo), ερμηνευμένο από τη Γαλλική Εθνική Φρουρά στο Παρίσι. Ο Βιγιόλδο δεν είχε άλλη επιλογή από το να ηχογραφήσει στο Παρίσι γιατί εκείνο τον καιρό στην Αργεντινή δεν υπήρχε στούντιο ηχογραφήσεων.


Η πρώτη γενιά των ερμηνευτών τανγκό ονομάζονταν "Guardia Vieja" (η Παλιά Φρουρά). Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, αυτό το κράμα ευρωπαϊκής και αφρικανικής μουσικής χορευόταν στις κακόφημες περιοχές του Μπουένος Άιρες και του Μοντεβιδέο. Πέρασε καιρός μέχρις ότου διεισδύσει σε πιο "καλούς κύκλους":


Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν η αγαπημένη μουσική τραμπούκων και μαφιόζων που επισκέπτονταν τους οίκους ανοχής, το 1914 σε μια πόλη με περίπου 100.000 περισσότερους άντρες από γυναίκες . Οι πολύπλοκοι χοροί που προήλθαν από αυτή την πλούσια μουσική αντικατοπτρίζουν τη συνήθεια των ανδρών να χορεύουν τανγκό σε ομαδες, εκδηλώνοντας τόσο τον ανδρισμό όσο και τη σεξουαλική επιθυμία τους, δημιουργώντας το ξεχωριστό μίγμα ευαισθησίας και επιθετικότητας του τανγκό.

Ο τρόπος που χορευόταν τότε το τανγκό έμοιαζε με το στυλ που και τώρα είναι γνωστό στην Αργεντινή ως ‘’κανζένγκε’’… δηλαδή λύγισμα των γονάτων, κλίση του σώματος μπροστά, αμοιβαία στήριξη του ζευγαριού και επαφή των δυο χορευτών χαμηλά στη κοιλιά. 
Την περίοδο 1910-1920 διαδόθηκε και έγινε μόδα στην αστική τάξη της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής κι αυτό συνέτεινε να γίνει αποδεκτό και από τους αστούς του Μπουένος Άϊρες.


Ύστερα από μια περίοδο ύφεσης από το 1920-1935, το τάγκο κυριάρχησε ως χορός και ακολούθησε η χρυσή εποχή από το 1935-1955 οπότε και όλες οι μεγάλες ορχήστρες έπαιζαν πια τανγκό. Στη περίοδο των πολιτικών συγκρούσεων στην Αργεντινή μέχρι και το 1983, το τανγκό ακολούθησε μια περίοδο ύφεσης για να έρθει ξανά στο προσκήνιο, μεγαλόπρεπο μέσα στην απλότητα του.
Επιμέλεια Κειμένου : Άννα Γαλανού

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου