Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

Nazım Hikmet - Νάζιμ Χιχμέτ


Δεν χύνουν δάκρυ
μάτια που συνήθισαν να βλέπουνε φωτιές
Δεν σκύβουν το κεφάλι οι μαχητές
Κρατάν ψηλά τ’ αστέρι
Με περηφάνια

Στάχτη θα γίνεις κόσμε γερασμένε 
σου ‘ναι γραφτός ο δρόμος της συντριβής
Και δεν μπορείς να μας λυγίσεις
σκοτώνοντας τα’ αδέλφια μας της μάχης
Και να το ξέρεις
θα βγούμε νικητές
κι ας είναι οι θυσίες μας βαριές

Μαύρη εσύ θάλασσα
γαλήνεψε τα κύματα σου
και θα’ ρθει η μέρα η ποθητή
η μέρα της ειρήνης
της λευτεριάς σου…
Ω! ναι, θα ΄ρθει ….
Απερίγραπτη λένε, η φτώχεια της Ιστανμπούλ
Η πείνα θερίζει τους ανθρώπους
Βουλιάζουν λένε στο χτικιό
Κι οι κοπελίτσες, έτσι λένε,
Στα θεωρεία του σινεμά και στα χαλάσματα

Άσχημα τα νέα για τη μακρινή μου πολιτεία
Την πολιτεία των τίμιων και των εργατικών
Και των πτωχών ανθρώπων
Για την αληθινή  μου Ιστανμπούλ
Την πολιτεία που μένεις πολυαγαπημένη μου
Την πολιτεία που κουβαλάω
Πάνω στους ώμους μου
Μες το σακί μου
Από εξορία σε εξορία
Από φυλακή σε φυλακή
Την πολιτεία, που ‘χω στην καρδιά μου
Σαν ένα μαχαίρι, σαν την εικόνα σου
Μέσα στα μάτια μου
Φίλοι κι αδέλφια της ψυχής μου. 
Εσείς που πέσατε στις φυλακές και στα νησιά της κόλασης, που σας κρατούν αλυσοδεμένους μες τα στρατόπεδα συγκέντρωσης γιατί πολεμάτε για την ανεξαρτησία, το ψωμί και τη λευτεριά του Ελληνικού λαού, δεχτείτε την αγάπη και το θαυμασμό μου.
Οι λαοί της Τουρκίας και της Ελλάδας έχουνε τους ίδιους θανάσιμα μισητά εχθρούς, τον αγγλοαμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους ντόπιους λακέδες του.
Οι λαοί της Τουρκίας και της Ελλάδας, φιλιωμένοι ο ένας με τον άλλο, με την βοήθεια των φιλειρηνικών λαών του κόσμου, θα τσακίσουνε στο τέλος αυτούς τους εχθρούς τους. Αυτό το πιστεύω. Ο δικός σας ένδοξος αγώνας είναι μια από τις λαμπρές αποδείξεις ότι θα νικήσει η υπόθεση της ειρήνης, του ψωμιού και της λευτεριάς.
Σας σφίγγω όλους μ’ αγάπη στην αγκαλιά μου
ΝΑΖΙΜ ΧΙΧΜΕΤ
Βερολίνο 10/8/1951
Επιμέλεια: Άννα Γαλανού

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου