Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Χαλίλ Γικιμπράν

Το έθνος να λυπάστε  από ''Ο κήπος του προφήτη'' - 1923

Το έθνος να λυπάστε,
αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει, αλλά όχι απ’ τη σοδειά του,
κρασί αν πίνει αλλά όχι από το πατητήρι του.

Το έθνος να λυπάστε,
που δεν υψώνει τη φωνή, παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται, παρά μονάχα μέσ’ τα ερείπιά του,
που δεν επαναστατεί, παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.

Το έθνος να λυπάστε,
που έχει αλεπού για πολιτικό,
Απατεώνα για φιλόσοφο
μπαλώματα κι απομιμήσεις είναι η τέχνη του.

Το έθνος να λυπάστε,
που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους…

Ο Χαλίλ Γκιμπράν (1883-1931) είναι γνωστός ως Αθάνατος Προφήτης. Γεννήθηκε στο Μπσαρί του Λιβάνου. Ταξίδεψε στη Συρία και στο Λίβανο, όπου και επισκέφτηκε όλους τους ιστορικούς τόπους γεμάτες με τα ερείπια των αρχαίων πολιτισμών, Ασσυρίων, Σουμερίων, Βαβυλωνίων και εντρύφησε στη φιλοσοφία τους. Ο Χαλίλ Γκιμπράν ήταν ποιητής, επαναστάτης και ένθερμος αγωνιστής των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Μέσα από τα βιβλία και την ποίηση του, θίγει ένα μεγάλο προβληματισμό ακουμπώντας σε πολλά θέματα. Έζησε για ένα διάστημα στο Παρίσι, όπου σπούδασε στη Σχολή καλών Τεχνών και τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε στη Νέα Υόρκη.  Πέθανε μόλις 48 ετών και τα βιβλία του είναι από τα πλέον πολυμεταφρασμένα στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου.
Υπάρχει κάτι στη ζωή μας, που είναι ευγενέστερο και ανώτερο από τη δόξα. Και αυτό το ‘’κάτι’’ είναι η μεγάλη πράξη που επικαλείται τη δόξα. Αισθάνομαι μέσα μου μια κρυμμένη δύναμη που επιθυμεί να καλύψει τη γύμνια της, μ’ ένα όμορφο ρούχο από μεγάλες πράξεις. Αυτό με κάνει να αισθάνομαι ότι ήρθα σ’ αυτό τον κόσμο, για να γράψω τ’ όνομά μου με μεγάλα γράμματα, πάνω στο πρόσωπο της ζωής.
Επιμέλεια κειμένου: ΑΝΝΑ ΓΑΛΑΝΟΥ
Πηγή: Βικιπαίδεια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου