Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

ΜΑΝΟΣ ΛΟΙΖΟΣ


Ο δρόμος του είχε τη δική του ιστορία… και η μπογιά δεν ξεβάφει με τα χρόνια... 
Χαριτολογώντας έλεγε, πως αν έχει  κέφι, άνετα θα μπορούσε να μελοποιήσει ακόμα και τηλεφωνικό κατάλογο! Οι μεγάλοι άνθρωποι πάντα βρίσκουν ουσία εκεί που κανείς άλλος δεν μπορεί να το φανταστεί.

Η έλλειψη του Μάνου Λοΐζου, είναι εμφανέστατη εδώ και πολλά χρόνια, από το 1982 που πέθανε. Θα ήταν διαφορετική η μουσική εξέλιξη των πραγμάτων στην Ελλάδα, αν ζούσε ο Μάνος Λοΐζος. Δεν ήταν ένας απλός συνθέτης, ούτε ένας τραγουδοποιός, ούτε ένας μουσικός, ούτε ένας στιχουργός… Ήταν όλα μαζί!
Οραματιστής της μουσικής, πρωτοπόρος και άνθρωπος που δεν έβαζε ποτέ ταμπέλες στο τραγούδι, κάτι που έγινε μετά το θάνατό του. Οι ποιοτικοί και οι έντεχνοι από δω… και από την άλλη μεριά όλοι οι υπόλοιποι. Αυτό δυστυχώς έγινε και επέτρεψε, κατά τη γνώμη μου, στους διάφορους να δημιουργήσουν αποκλεισμούς σε πολύ καλούς καλλιτέχνες και αξιολογότατες φωνές, να δώσουν μεγάλη αξία και δημοσιότητα σε φτηνά τηλεοπτικά προϊόντα και να δημιουργήσουν ένα μεγάλο χάσμα, κάτι σαν μουσικό ρατσισμό. Χωρίς αυτό βεβαίως να σημαίνει, ότι στις μουσικές σκηνές που τραγουδούσαν οι  ‘’ποιοτικοί’’ καλλιτέχνες το μπουκάλι το ουίσκι, ήταν πολλές φορές ακριβότερο από ότι στα καθαυτό μπουζούκια!!!

''Είμαι της γνώμης πως ο Λοΐζος, θα έπαιρνε θέση σε όλο αυτόν το τραγέλαφο, μιας και είχε αποδείξει πως γιαυτόν η μουσική είναι είτε καλή, είτε κακή, και τα περί έντεχνου και ατέχνου ήταν απλά φούμαρα! Το καλό τραγούδι ήταν πάντα το ζητούμενο γιαυτόν.'' 


Το είχε αποδείξει άλλωστε με όλη του τη μουσική πορεία. Το πασίγνωστο ‘’ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας’’, ‘’η δουλειά κάνει τους άντρες’’, ‘’Καράβια μου αλήτες’’, ‘’Ο φαντάρος’’, ‘’Δεν θα ξαναγαπήσω’’, ‘’Το λεβεντόπαιδο‘’, Τέλι τέλι τέλι’’, ‘’Ο καφενές’’, ‘’Όταν κλαίει ένας άντρας’’, ‘’Ήλιε μου σε παρακαλώ’’, λαϊκά τραγούδια… και είναι δικά του, όπως δικά του είναι και ο ‘’Τσε Γκεβάρα’’, ‘’Σεβάχ ο θαλασσινός’’, ‘’Η πιο όμορφη θάλασσα’’, ‘’Ο στρατιώτης’’, ‘’Ο γέρο-νέγρο Τζιμ’’, ‘’Πρώτη Μαΐου’’, ‘’Χαράματα Ομόνοια’’,‘’Ο μέρμηγκας’’, ‘’Όπως ο Κερέμ’’, ‘’Φοβάμαι όλα αυτά’’ και άλλα πολλά, μετονομαζόμενα αργότερα από άλλους σε έντεχνα. Για τον Μάνο ήταν όλα παιδιά του, όλα τα αγαπούσε και τα τιμούσε στις συναυλίες του.

 Ένα μεγάλο κενό άφησε πίσω ο χαμός του. Δυσαναπλήρωτο κενό, που δεν μπόρεσε να το γεμίσει κανείς. Η προσφορά του στη μουσική, το ήθος του σαν άνθρωπος και το ταξιδιάρικο και πάντα ονειροπόλο ύφος του, κανείς μας δεν το ξέχασε, κι ούτε πρόκειται.


Πέθανε νέος, πάρα πολύ νέος, μόλις 45 χρονών, και άφησε πίσω του, μια τεράστια μουσική παρακαταθήκη, …τέτοια που άλλοι δεν θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ακόμα και αν είχαν δέκα ζωές. 


Ο Μάνος Λοΐζος θέλοντας και μη σε κάνει να σκέφτεσαι περισσότερο, να ταξιδεύεις σε απέραντες θάλασσες, να ονειρεύεσαι άστρα χρωματιστά και να αγωνίζεσαι για τις καλύτερες μέρες. Απλά, χωρίς φωνές και υστερίες, είχε το χάρισμα να σου βγάζει ένα δράμι παραπάνω από τη κρυμμένη δύναμη της ψυχής σου!
Ο Μάνος Λοΐζος αποτελεί ένα μεγάλο διαμάντι της Ελληνικής Μουσικής… 
Δισκογραφία:
1966 – Αυτό τ’ Αγόρι, Σαββατόβραδο, Πως τον αγαπώ
1967 – Η δουλειά κάνει τους άντρες
1968 – Ο σταθμός
1970 – Θαλασσογραφίες
1971 – Ευδοκία
1971 – 0 Μέτοικος
1972 – Νάχαμε τι νάχαμε
1974 – Καλημέρα ήλιε
1974 – Τα τραγούδια του δρόμου
1974 – Η ατίθαση
1975 – Τα νέγρικα
1976 – Τα τραγούδια μας
1979 – Πρώτες εκτελέσεις
1979 – Τα τραγούδια της Χαρούλας
1980 – Για μια μέρα ζωής
1981 – Τα τραγούδια της χθεσινής μέρας
1982 – Φοβάμαι
1983 – Γράμματα στην αγαπημένη
1984 – Μεγάλες στιγμές
1984 – Τα μεγάλα τραγούδια
Μετά το θάνατό κυκλοφόρησαν:
1985 – Ο δρόμος του Μάνου
1985 - Αφιέρωμα από το Ολυμπιακό Στάδιο
1992 – Οι μπαλάντες του Μάνου
1995 – Κάτω από ένα κουνουπίδι
1997 – Ενθύμιο τρυφερότητας
2002 – Εκτός σειράς. 40 σκόρπιες ηχογραφήσεις
2002- Τα τραγούδια του Σεβάχ
2007 – Αφιέρωμα στο Μάνο Λοΐζο 
Κείμενο και επιμέλεια: Άννα Γαλανού 
(πηγή: Βικιπαίδεια)

2 σχόλια:

  1. ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΑΝΟ ΛΟΪΖΟ ΑΝΝΑ ΜΟΥ!!! ΝΑ 'ΣΑΙ ΚΑΛΑ, ΚΑΛΟ ΒΡΆΔΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου Αναστασία μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή