Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ - ΤΟ ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ

                                       Θα πενθώ πάντα - μ' ακούς; - για σένα,
                                   μόνος, στον Παράδεισο


                                             
                             
                                                   ΙΙΙ


Έτσι μιλώ για σένα και για μένα
Επειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Να μπαίνω σαν Πανσέληνος
Από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ' αχανή σεντόνια
Να μαδάω γιασεμιά... κι έχω τη δύναμη
Αποκοιμισμένη, να φυσώ, να σε πηγαίνω
Μεσ' από φεγγερά περάσματα και κρυφές
της θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δένδρα με αράχνες που ασημίζουνε


Ακουστά σ' έχουν τα κύματα
Πως χαϊδεύεις, πως φιλάς
Πως λες ψιθυριστά το ''τι'' και το ''ε''
τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς, το φως και η σκιά


Πάντα εσύ τ' αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Το βρεγμένο μουράγιο και η λάμψη πάνω στα κουπιά
Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες
Τα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει
Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα 
και πάντα εγώ η σκιά που μεγαλώνει
Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
Επειδή σ' αγαπώ και σ' αγαπώ...
Πάντα εσύ το νόμισμα
κι εγώ η λατρεία που το εξαργυρώνει.


Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
καμάρα τ' ουρανού με τ' άστρα
Τόσο η ελάχιστή σου αναπνοή


Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μες τους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
να φωνάζω από σένα και να με κτυπά η φωνή  μου
να μυρίζω από σένα και ν' αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
Να μιλώ για σένα και για μένα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου